,
search took 2.873 sec. Search results
- җиз кыңгырау шунда ук, телгә килгәндәй, дәртле тавышын чыгара: «зың-зиң, зың-зиң! Еники Әмирхан . Җиз кыңгырау
- җиңгәчәйнең өстендә киң итәкле озын кәшимир зәңгәр күлмәк, яшел камзул, башында көмеш тәңкәле тар гына калфак, калфак өстеннән чәчәкле яулык ябынган, юка шәлен иңенә салган, аягында сары читек белән кара галош. Еники Әмирхан . Җиз кыңгырау
- — әхтәмнең өстен карыйк, кала кунагы, йөзенә кызыллык килмәсен. Еники Әмирхан . Җиз кыңгырау
- — ә абзанга баргач, син аңа күлмәген каталап бирерсең *. Еники Әмирхан . Җиз кыңгырау
- Минем башкорт туен да, үзебезнең Каракош туен да күргәнем бар. Еники Әмирхан . Җиз кыңгырау
- Монда, минем белүемчә, җиңгәчәйнең сеңелесен, ягъни Нигъмәтулла абзыкайның балдызын бирәләр. Еники Әмирхан . Җиз кыңгырау
- Шуннан соң абзыкай, күн бияләйләрен киеп, каеш дилбегәне кулына алды да, бер аягын читкә салындырып, җиңгәчәй кырына утырды һәм авыз эченнән генә: «Тапшырдык», — дип, атын капкага таба борды. Еники Әмирхан . Җиз кыңгырау
- Капкадан чыккач, абзыкай эшләпәсен күз өстенә тарта төште, җайлабрак утырырга теләгәндәй, селкенгәләп алды, аннары: «Яле, малкай! Еники Әмирхан . Җиз кыңгырау
- » — диде дә дилбегәсен кагып җибәрде. Еники Әмирхан . Җиз кыңгырау
- Хәзер дә ул ат чапмасын, ә юырттырып кына барсын өчен дилбегәсен ике куллап нык кына тартып тотты, атка нидер дәшкәндәй итте, һәм сары ат, аның кулын тоеп, озын яллы матур башын аккоштай кырынрак бөгеп, кыска аякларын күз иярмәс тизлек белән юлны типчегәндәй, вак-вак кына алыштырып, йомры янбашын тибрәтә-тибрәтә юргалап кына элдерергә тотынды. Еники Әмирхан . Җиз кыңгырау